نمی از یم نهج البلاغه/

هزل ها جدّ است پیش عاقلان  تفریح و لذت بردن مشروع ، از نیازهای انکارناپذیر فرزندان آدم است و نمی توان از آنها انتظار داشت که همیشه چون ماشینی بی روح عمل کنند و جز به کارهای جدی و خشک به کار دیگری نپردازند .

نمی از یم نهج البلاغه/

مدح و ذم ؛ نه بیجا ، نه بی اندازه ستایش ها و نکوهش های ما هم داستانی دارد . بی گمان هر دو لازم و در جای خود مؤثرند ، اما عوض کردن جای آنها و یا افراط و تفریط در مدح و ذم ، دو آفت بزرگی است که معمولا دچار آن هستیم .

نمی از یم نهج البلاغه/

اندازه نگهدار که اندازه نکوست اسراف از گناهانی است که در کبیره بودن آن تردیدی وجود ندارد و شگفتا که باز هم در میان ما کم نیست . زشتی و حرمت زیاده روی از خوردن و آشامیدن آغاز می شود ، ١  اما اختصاص به آن ندارد

نمی از یم نهج البلاغه/

تا زدستت می رسد کاری بکن  راست گفته اند که هیچ وقت برای اصلاح خویش و بازگشت به دامان خوبی و خالق خوبی ها دیر نیست ، اما این به معنای جواز تأخیر نیست . کسی که اعتمادی به آینده ندارد و احتمال می دهد هر لحظه اش ، پایانی ابدی برای فرصت ها باشد ، چگونه می تواند کار امروز را به فردا افکند ؟

نمی از یم نهج البلاغه/

سر ارادت ما و آستان حضرت دوست  از نشانه های ضعفِ معرفت و نقصِ ایمان ما آن است که به هنگام نیاز به یاد هر کس و هرچیز می افتیم جز خدا ؛ مگر آنکه از همه جا پاسخ رد شنیده باشیم که در آن صورت « دعا » آخرین امید ماست !

نمی از یم نهج البلاغه/

مشو غرّه به امروزت ، که از فردا نِه ای آگه « غرور و غفلت سرچشمه هر تباهی و مادر بدبختی هاست و به همین دلیل در آیات و روایات به شدت نکوهش شده است . » ١ غرور یعنی فریب و مغرور به کسی گفته می شود که فریب چیزی را خورده باشد ؛

نمی از یم نهج البلاغه/

آفرین بر نظر پاک خطا پوشش باد به نادیده گرفتن خطاهای دیگران و اهانت هایی که می کنند ، « تغافل » گفته می شود و این با « غفلت » فرق می کند . غفلت آن است که آدمی نفهمد و متوجه نباشد ؛ برخلاف تغافل که چشم پوشی و نادیده گرفتن عمدی چیزی است که فهمیده ایم و متوجه شده ایم

نمی از یم نهج البلاغه/

افسوس که بگذاشته ایم آنچه که باید برداشت گرفتن دستور العمل و یافتن راهی نزدیک تر برای پرواز تا ملکوت،مهم ترین دغدغه نیکان روزگار است .اما عجیب آنکه برخی به دنبال دستوراتی هستند که خدا و پیامبر و امامان نگفته باشند!

نمی از یم نهج البلاغه/

پیرایش باطن ؛ نه آرایش ظاهر ! ظاهر و باطن ما ، هرکدام یک چهره دارند . چهره ظاهر ، در این دنیا آشکار است و چهره باطن در آن دنیا . تعداد کسانی که چهره ظاهر ما را می بینند بسیار اندک است و توان آنها ناچیز .

نمی از یم نهج البلاغه/

زما بگذر ، شتر دیدی ندیدی  پوزش طلبی از زیباترین حالات انسان است و نشانه بسیاری از کمالات ؛ درک خوب و بد ، شناخت بزرگی و کوچکی ، فروتنی و حق شناسی و ... جز انسان ، حیوانات دیگر از این همه کمال و لذت بی بهره اند .

به مناسبت سالروز وفات سیدرضی/

مختصری در باب گردآورنده نهج‌البلاغه سید رضى شخصیتى اندیشمند و داراى قدرت هوش و درکى بالا بود و بواسطه اقداماتی خود از جمله جمع آوری نهج البلاغه، خدمات ارزشمندی به اسلام و تشیع کرد.

نمی از یم نهج البلاغه/

همت بلند دارکه...... دورترین مقصدها نیز دست یافتنی است و طولانی ترین مسیرها نیز با برداشتن همین گام های کوتاه سرانجام طی خواهند شد ؛ مهم این است که گام نخست را برداریم و برای رسیدن به هدف واقعاً مصمم باشیم .

نمی از یم نهج البلاغه/

پیرایش باطن ؛ نه آرایش ظاهر ! ظاهر و باطن ما ، هرکدام یک چهره دارند . چهره ظاهر ، در این دنیا آشکار است و چهره باطن در آن دنیا . تعداد کسانی که چهره ظاهر ما را می بینند بسیار اندک است و توان آنها ناچیز . اما چهره باطن برای تمام آریده های خدا ، از ابتدا تا آخر ، آشکار خواهد شد . ۱

نمی از یم نهج البلاغه/

به عمل کار برآید... آرزو ، شیرینیِ زندگی است . اگر آرزو نبود و انسان امیدی به آینده نداشت ، نشانی از تلاش و پیشرفت هم نبود . « امل » رحمت خدا بر امت پیامبر است و اگر آتش شوق رسیدن به آرزوها از درون آدمیان زبانه نمی کشید ،  هیچ مادری فرزندش را از جان خویش شیر نمی داد و هیچ باغبانی درختی نمی کاشت .۱  

نمی از یم نهج البلاغه/

مأموریت شما چیز دیگری است  پدری بس مهربان ، دارا ، دانا و گشاده دست را فرض کنید که به تکرار و اصرار از فرزندش می خواهد که دغدغه معیشت را نداشته نباشد و همه توان خود را مصروف تحصیل کند . درباره آن فرزند چه خواهید گفت ؛

نمی از یم نهج البلاغه/

این را ساده نگیرید یکی از بزرگترین اشتباهات رایج میان ما ، پذیرش پر شتاب خبرهایی است که درمورد دیگران می شنویم ؛ خبرهایی که اگر در صدق و عدالت راوی آن تردیدی نباشد ، دست کم در بسیاری از موارد زاییدة حدس و تخمین اوست و نه الزاماً واقعیت های خارجی .

نمی از یم نهج البلاغه/

نقد پذیر و پند شنو باش کسی که واقعا به دنبال کمال و پیشرفت باشد ، از شنیدن نقص و عیب خویش بر نمی آشوبد . مسافری که به او بفهمانند در مسیری اشتباه حرکت می کند ، از راهنمای مشفق قلباً سپاس گزار است .

نمی از یم نهج البلاغه/

برای حفظ بزرگترین دانایی  شاید برای ما هیچ چیز عزیزتز و پر بهاتر  از « آبرو » نباشد ؛ گرچه مردان برای« رضایت او » ممکن است « جام زهر » هم بنوشند و با ایثار آبروی خویش ، عاشقانه بگویند :

نمی از یم نهج البلاغه/

ناتوان ترین مردم  « دوست » خوب از بزرگترین نعمت های خداست و پاسخ به عطش پایان ناپذیر و فطری ما . گِل وجود آدمی را با محبت سرشته اند ؛ مدام محبت می خواهد و دوستی می ورزد . خصلت « انس » طلبی در او چندان نیرومند و آشکار است که به همان نام نامیده شده است ؛

نمی از یم نهج البلاغه/

فریفته نام نیک خود مباش خوش نامی نه تنها نکوهیده نیست که دل پذیر وخداپسند نیز هست . حسن ظن مردم به آدمی نشانه خوشبختی و از بخشش های خاص پروردگار به اوست . این خدای دانا ومهربان است که به هر دلیلی ، آوازه نام برخی را بلند می کند ؛